Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2006

Ευαγγελισμος (part 1)

Ισως οι ψυχες μεταφερονται στα χρονια και στους τοπους. Ισως αυτην η πλυστρα με τις αφελειες που πεφτουν στα ματια της να ζει ακομα. Μονο που τωρα εχει τον κοσμο κατω απο τα ποδια της - και αναμεσα τους. Πλενει πια μονο τα - απειρα -δικα της ρουχα, σχεδιαζει, καπνιζει στριφτα και κανονικα τσιγαρα, ταξιδευει, τραγουδαει, επικοινωνει. Και μονο οταν ο αερας φυσαει δυνατα η χαιδευει τα μαλλια της ανοιγει η αυλαια και βλεπεις τα γαλαζοπρασινα ματια της, τη λιμνοθαλασσα που θα' θελες να βουλιαξεις, τη φωτια που θα' θελες να καεις.


Απο την παλια της ζωη δε θυμαται τιποτα. Αλλα ο πινακας δε λεει ψεματα. Και ο Toulouse δε ζει για το επιβεβαιωσει. Καποιες μορφες εχουν απλα αυτην την τυχη και το χαρισμα. Η ομορφια ειναι πιο αφθαρτη και απο την ιδια την υλη που την αποτελει. Ο Φοινικας αναγεννιοταν απο τις σταχτες του. Και αυτην εδω απο τη σαρκα της.

2 σχόλια:

Rainman είπε...

Great post! :)

A Driver Under Influence είπε...

thanks!

ωρα ηταν να αρχισουμε να πιστευουμε στην μετεμψυχωση..

Creative Commons Licence
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License.
Based on a work at http://dui.gr/.