Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2006

ΜετεμΨυχωση (part 2)

Δεν ξέρω αν κάποτε θα αφήσω το σημάδι μου στον κόσμο ή αν αυτός θα αφήσει το σημάδι του σε μένα. Τα εξιτήρια μοιράζονται τυχαία, πάντα όταν δεν το περιμένεις, αυτός είναι ο μοναδικός κανόνας που δεν έχει εξαίρεση. Αφημένος στη ροή του χρόνου, του μεγάλου αυτού ποταμού που παρασέρνει βίαια τα πάντα, κάποια στιγμή θα πεταχτείς σε μια όχθη ή θα σκαλώσεις σε μια πέτρα. Μετέπειτα απλά θα τον βλέπεις να κυλάει με όλα όσα παρασύρει, στη συνέχεια μόνο θα τον ακούς, τέλος απλά θα ξέρεις ότι κυλάει χωρίς να νιώθεις τίποτα.


Εύχεσαι μόνο ότι στο τέλος θα μπορούσες να έχεις λίγο χρόνο παραπάνω. Κάπως σαν τους υπολογιστές, που όταν σταματήσει η τροφοδοσία ρεύματος έχουν το UPS που τους δίνει λίγο παραπάνω χρόνο ώστε να κλείσουν σωστά ότι έχουν αφήσει ανοιχτό.

3 σχόλια:

Rainman είπε...

Ρίξε μια ματιά στην φωτό του τελευταίου μου post ... :)

Kostas T. είπε...

Τα σημάδια είναι για αυτούς που δεν ολοκλήρωσαν τη ζωή τους... οι υπόλοιποι απλως θέλουν να φύγουν ενώ κοιμούνται κ με πεσμένη την μπαταρία του UPS...

Ανώνυμος είπε...

με σκέφτεσαι πολύ
και γω ακόμα πιο πολύ
κι όταν κλάνω ενώ κάνω γυμναστική
θέλω να σε σφίξω
σαν να είσαι μπουγιουρντί...

TSK φρομ δε παστ

άστα γιώργη, αυτά περάσανε...
η σκαρλετίνα χορεύει με καθαρά πόδια πια...

Creative Commons Licence
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License.
Based on a work at http://dui.gr/.